Nakaupo kami sa hanay ng mga pangalang hinubog ng panahon,

mga unipormeng maayos, may bakas ng mahabang pagbuong iyon.

Sa pagitan ng paghinga at pagtingin sa harapan,

may landas na tahimik na humuhubog sa bawat isa nang buong tapang at alon.

Ang entablado ay nasa unahan,

isang tulay patungo sa pagbanggit ng pangalan.

Mula sa kinauupuan hanggang sa liwanag na pinagmamasdan,

may paggalaw na dahan-dahan, ngunit may bigat na hindi maikakaila sa katawan.

Isa-isa, tinatawag ang mga pangalan,

bawat pagbangon ay pagbitbit ng nagdaang panahon at nilalaman.

Sa bawat hakbang, may sandaling tila humihingal ang nakaraan,

at may bukas na unti-unting nagiging malinaw sa kasalukuyang harapan.

Ang aming mga guro ay dumaraan sa pasilyo,

kanilang presensya’y paalala ng mga araw na humubog sa isip at puso.

Sa kanilang mga mata, nakaukit ang gabay na hindi kailanman naging simple o tuyo,

ngunit naging pundasyon ng pag-usad naming tahimik ngunit totoo.

Katabi ko ang mga taong naging saksi sa aking pagbuo,

mga pangalang naging bahagi ng mga karaniwang araw na puno ng pagtungo.

Sa iisang hanay, sabay kaming nananatili sa sandaling ito ng buo,

habang ang bukas ay unti-unting humuhugis sa bawat paglingon at pagtanaw sa dulo.

Ang bawat larangan ay naging pagpili ng susunod na hakbang na may direksyon,

hindi pa tiyak, ngunit malinaw ang tinutumbok na destinasyon.

Sa loob ng mga silid-aralan, nabuo ang mga tanong na may laman at intensyon,

na ngayo’y humahawak sa amin habang papalapit sa pag-ahon.

Ang mga karaniwang araw na paulit-ulit noon,

ngayon ay bumabalik bilang dahilan ng pagdating sa ganitong tugon.

Tawanan, pagsusulit, paghihintay—mga alaala ng kahapon,

lahat nagiging hibla ng sandaling ito na hindi na basta panahon.

Sa pagtingin sa entablado, malinaw ang hangganan ng sandali,

dito nagtatapos ang yugto ng paghahanda, tahimik ngunit mariin at sakali.

Sa pagharap sa susunod, hindi na muling babalik sa dati,

mas malawak ang bukas na binubuksan, mas malaya at mas maliwanag na tali.

Sa pag-upo muli, nananatili ang anyo ng paligid,

ngunit may bagong bigat ang bawat detalye na ngayon ay nabatid.

Hindi na ito simpleng pagtitipon ng araw na mabilis dumaan at naglaho sa hangin,

ito ang sandaling kinilala namin ang aming pagdating—tunay, tahimik, at malinaw sa paningin.